
Etap "Gdzie Lusia ma oko, a gdzie lala ma nos" już dawno za nami, schemat orientacji własnego ciała opanowany, teraz przyszła kolej na nieco bardziej skomplikowane odkrycia, mianowicie poznajemy, nazywamy relacje przestrzenne.

Kiedy cieknie z nosa, jak z zepsutego kranu, kiedy kaszel męczy i masz wrażenie, że za chwilę wyskoczą płuca, każdy o zachowanych zdrowych zmysłach, pakuję się do łóżka i pozwala o siebie zadbać
Repertuar pomocy sensorycznych rozrasta się. Podążając, a raczej pędząc (a czasem i dysząc na zakrętach) za rozwojem mojej córki, opracowałam kolejny zestaw, nieco starszego malucha.